dr hab. Ryszard Szarfenberg, prof. ucz. – doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce (2002), doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce (2009), profesor nadzwyczajny UW (2012–2017), profesor uczelni (od 2019). Pracownik Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych UW, Katedra Metodologii Badań nad Polityką. Wicedyrektor Instytutu Polityki Społecznej (2008–2013), kierownik Pracowni Pomocy i Integracji Społecznej (2011–2019). Członek, a następnie przewodniczący zespołu badawczego zadania 2 w projekcie systemowym Tworzenie i rozwijanie standardów usług pomocy i integracji społecznej, finansowanym z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (2009–2011 i 2014); koordynator merytoryczny z ramienia UW w projekcie Społeczna Agencja Najmu jako instrument polityki mieszkaniowej w Polsce, finansowanym przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu Innowacje Społeczne (2015–2017), którego rezultaty przyczyniły się do wprowadzenia społecznych agencji najmu do ustawodawstwa w 2021 r.; główny wykonawca w projekcie Koprodukcja usług społecznych na przykładzie polityki edukacji i pomocy społecznej w Polsce po 1989 r. (SONATA 10), finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki (2016–2020); krajowy ekspert w projekcie European Minimum Income Network (2014, 2017) oraz w badaniach systemów dochodu minimalnego na zlecenie Komisji Europejskiej (2022–2023). Członek kolegium redakcyjnego czasopisma naukowego Problemy Polityki Społecznej (od 2000 r.), recenzent m.in. w International Journal of Social Welfare. Ekspert Komisji Europejskiej w sieci European Social Policy Analysis Network (ESPAN, do 2024 r. pod nazwą European Social Policy Network – ESPN; od 2018 r.). Przewodniczący Rady Wykonawczej Polskiego Komitetu Europejskiej Sieci Przeciwdziałania Ubóstwu (EAPN Polska, od 2010 r.), przedstawiciel EAPN Polska i WRZOS w Międzyresortowym Zespole do spraw Strategii „Europa 2020″, obecnie Zespole ds. Semestru Europejskiego (od 2012 r.). Autor wydawanego co roku raportu Poverty Watch o ubóstwie w Polsce (od 2018 r.). Członek Komisji Ekspertów ds. Przeciwdziałania Bezdomności przy Rzeczniku Praw Obywatelskich (od 2015 r.), prezes Zarządu Stowarzyszenia ATD Czwarty Świat Polska (od 2022 r.), członek Kapituły przyznającej tytuł „Miasto Przyjazne Dzieciom” UNICEF (od 2022 r.), członek Zespołu Eksperckiego ds. Usług Społecznych Fundacji im. Stefana Batorego, członek Zespołu do spraw reformy systemu pomocy społecznej przy Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (od 2024 r.). Jego książka Krytyka i afirmacja polityki społecznej została uznana przez Komitet Nauk o Pracy i Polityce Społecznej PAN za najlepszą pracę naukową opublikowaną w 2008 r.
Aktywny uczestnik debaty publicznej o ubóstwie i polityce społecznej – jego wypowiedzi i publikacje w mediach od 2014 r. dokumentuje strona „EAPN Polska w mediach”; autor tekstów publicystycznych i analitycznych m.in. w OKO.press i ZERO.pl.
Zainteresowania badawcze: Teoria polityki społecznej; teoria polityki publicznej; ewaluacja polityki społecznej; metodologia nauk społecznych; ubóstwo; nierówności; wykluczenie społeczne; minimalny dochód gwarantowany i dochód podstawowy; bezdomność i polityka mieszkaniowa; pomoc społeczna; usługi społeczne i ich deinstytucjonalizacja; świadczenia rodzinne i polityka rodzinna; aktywna polityka społeczna; prekariat; europejska polityka społeczna i Semestr Europejski; ewolucja państwa opiekuńczego.