Załęski Piotr dr hab.

Załęski Piotr

dr mult. hab. Piotr Załęski – habilitacja w zakresie nauk o polityce (2013, UW); doktoraty w zakresie etnologii (2009, UAM) i nauk o polityce (2006, UW); magisterium w zakresie politologii i nauk społecznych (1999, UW); ukończone studia podyplomowe w zakresie etnologii (2005, UMK) i zarządzania oświatą (2001, AP w Siedlcach); pracownik badawczo-dydaktyczny WNPiSM UW na stanowisku adiunkta.

Członek rady wydziału (od 2020 r. – z wyboru); wcześniej m.in.: członek Rady Dydaktycznej WNPiSM UW (2020), kierownik Studiów Euroazjatyckich Instytutu Nauk Politycznych UW (2015–2018), pełnomocnik Dyrektora INP UW ds. Programu Studiów Euroazjatyckich i Jego Realizacji (2014–2016), kierownik Pracowni Kultury Politycznej INP UW (2010–2016), redaktor serii wydawniczej INP UW „Kultura i Polityka” (2012–2015), koordynator kształcenia pedagogicznego na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW (2005–2010).

Odpowiedzialny za koordynację egzaminu maturalnego z WOS-u w Centralnej Komisji Egzaminacyjnej (od matur z 2011 r.); współpracownik Ośrodka Rozwoju Edukacji (od 2019 r.; projekt Vademecum Nauczyciela w zakresie WOS-u); wcześniej m.in.: koordynator zespołu ekspertów MEiN do prac nad redukcją maturalnych wymagań egzaminacyjnych z WOS-u w związku z nauczaniem zdalnym (2020), koordynator zespołu ekspertów MEN do prac nad tworzeniem podstawy programowej kształcenia ogólnego w zakresie WOS-u (2016–2019), współpracownik okręgowych komisji egzaminacyjnych w Jaworznie i Łomży – autor propozycji arkuszy egzaminacyjnych na egzamin eksternistyczny z WOS-u (2013–2020), kierownik zespołu WOS-u w projekcie EFS mającym na celu stworzenie banku zadań do państwowego egzaminu eksternistycznego (2013–2015), sekretarz naukowy Komitetu Głównego Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym (2013–2014), nauczyciel WOS-u oraz innych przedmiotów humanistycznych i społecznych w szkołach średnich (LO, LOdD, LT, LP, T, G; 1997–2007), współautor podręczników szkolnych do WOS-u (2002, 2005) i podstaw przedsiębiorczości (2003); odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej „za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania” (2016).

Kierownik projektu badawczego pt. Tradycyjna kultura polityczna. Nieformalne więzi społeczne jako podstawa wartości i postaw społeczno-politycznych oraz zachowań politycznych w Kirgistanie na tle Azji Centralnej (2009–2011; MNiSW); wykonawca projektu badawczego pt. Etnopolityczne uwarunkowania funkcjonowania elity władzy politycznej w Azji Centralnej (2007–2008; MNiSW; kierownik: T. Bodio; nagroda Rektora UW za monografię będącą efektem grantu); recenzent grantów MNiSW (2009–2010); opiekun merytoryczny trzech grantów doktoranckich NCN (2011–2021); dwoje wypromowanych doktorów w zakresie nauk o polityce (i administracji).

Uczestnik wielu „niezamawianych” międzynarodowych programów badawczych, m.in.: kierownik projektu pt. Tożsamość i pamięć historyczna w Azji Centralnej (2012–2014), współkierujący projektem pt. Kirgistan: problemy kulturowe i społeczno-polityczne (2009–2011), uczestnik programu pt. Współczesna Azja Centralna (1999–2009; kierownik: T. Bodio), zastępca redaktora naczelnego kwartalnika „Społeczeństwo i Polityka. Pismo edukacyjne” (2012–2016; wówczas jako projekt Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku i Biszkeckiego Uniwersytetu Humanistycznego im. K. Karasaeva).

Współpracownik naukowy Instytutu Filozofii i Badań Polityczno-Prawnych Narodowej Akademii Nauk Republiki Kirgiskiej (starszy: 2008–2012, wiodący: 2012–2018), profesor wizytujący w Akademii Zarządzania Publicznego przy Prezydencie Republiki Kirgiskiej (Katedra UNESCO Demokracji w Społeczeństwie Wieloetnicznym i Multikulturowym; 2010–2011); członek: Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Edukacyjnej oraz European Society for Central Asian Studies; konferencje międzynarodowe w ostatnich 5 latach: najczęściej w Kirgistanie i w Polsce.

Zainteresowania badawcze i prowadzone przedmioty

Zainteresowania badawcze

Kultura polityczna w Polsce i Azji Centralnej; obrazy Azji Centralnej w dyskursie i dyskurs elit Azji Centralnej; problematyka pamięci historycznej w Polsce i na obszarze poradzieckim; tożsamości kulturowe i stosunki międzykulturowe w Euroazji; historia instytucji politycznych Azji Centralnej i elity władzy w Azji Centralnej; socjalizacja polityczna i edukacja obywatelska; polityka edukacyjna państwa i diagnostyka edukacyjna.

Jednostka 

Katedra Historii Politycznej

3 ostatnie publikacje:

P. Załęski, Wiedza młodzieży o organach władzy centralnej we współczesnej Polsce w świetle egzaminu maturalnego z wiedzy o społeczeństwie w latach 2010–2019, „Wrocławskie Studia Politologiczne” 2020, vol. 28, s. 53–76.

P. Załęski, J. Korzeniowski, Vademecum nauczyciela. Wdrażanie podstawy programowej w szkole ponadpodstawowej. Wiedza o społeczeństwie, Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa 2019.

P. Załęski, Dynamika systemów rządów w państwach „realnego socjalizmu”, [w:] Społeczeństwo i Polityka. Podstawy nauk politycznych, (red.) K.A. Wojtaszczyk, W. Jakubowski, tom I: Teorie, instytucje, procesy, część II: Polityczna organizacja społeczeństwa, Warszawa 2018, s. 259–281.

Profil w Nauka Polska

X